Śukra’s Ultimatum and Devayānī’s Demand (शुक्र-प्रतिज्ञा तथा देवयानी-वर-याचना)
पौरवेणाथ वयसा राजा यौवनमास्थित: । यायातेनापि वयसा राज्यं पूरुरकारयत्,ययाति स्वयं पूरूकी नयी अवस्था लेकर नौजवान बन गये। इधर पूरु भी राजा ययातिकी अवस्था लेकर उसके द्वारा राज्यका पालन करने लगे
vaishampāyana uvāca | pauraveṇātha vayasā rājā yauvanam āsthitaḥ | yāyātenāpi vayasā rājyaṃ pūrur akārayat ||
Wika ni Vaiśampāyana: Pagkaraan nito, ang hari, sa pagkuha ng gulang ni Pūru, ay muling pumasok sa kabataan. At si Pūru, nang akuin ang gulang ni Yayāti, ay namahala sa kaharian sa ngalan ni Yayāti. Ipinakikita ng pangyayaring ito ang bigat ng dharma ng paggalang at tungkulin ng anak, at ang sakripisyong sarili, gayundin ang tensiyong etikal sa pagitan ng pansariling pagnanasa ng isang pinuno at ng nararapat na pasanin ng pagkahari.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the ethical ideal of putting duty above personal comfort: Pūru accepts old age to uphold his father’s wish and the stability of the kingdom, illustrating filial responsibility and the burdens inherent in kingship.
Yayāti takes on Pūru’s youth and becomes young again, while Pūru assumes Yayāti’s old age and governs the kingdom in Yayāti’s place.