Śakuntalā’s Satya-Discourse and the Recognition of Bharata (शकुन्तला–सत्योपदेशः; भरतप्रतिग्रहः)
पश्यन्तः स्त्रीगणास्तत्र वज्रपाणिं सम मेनिरे । अयं स पुरुषव्यात्रो रणे वसुपराक्रम:
paśyantaḥ strīgaṇās tatra vajrapāṇiṃ sama menire | ayaṃ sa puruṣavyāghro raṇe vasuparākramaḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Habang sila’y nakatanaw, inakala ng nagkakatipong mga babae roon na siya’y gaya ni Vajrapāṇi (si Indra, tagapagdala ng kidlat). “Ito ang tigre sa mga tao,” wika ng kanilang isip—isang ang lakas sa digmaan ay kasindak gaya ng sa mga Vasu—kaya’t nahayag ang pagkamangha sa lakas ng bayani at sa huwarang mandirigmang ipinagdiriwang ng epiko.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights how heroic reputation is formed through public perception: valor in battle is praised as an ideal, and extraordinary human strength is measured against divine archetypes (Indra, the Vasus), reinforcing the epic’s cultural ethic of kṣātra-tejas (martial excellence).
Women onlookers observe a renowned warrior and, struck by his appearance and prowess, liken him to Indra (Vajrapāṇi) and acclaim him as a ‘tiger among men’ whose battlefield might matches that of the Vasus.