Ādi Parva, Adhyāya 68 — Sarvadamana’s Childhood and Śakuntalā’s Claim at Court
इस प्रकार श्रीमहाभारत आदिपव॑ीके अन्तर्गत सम्भवपर्वमें अंशावतरणयमाप्तिविषयक सड़सठवाँ अध्याय पूरा हुआ
Iti prakāraḥ Śrīmahābhārata Ādiparvaṇi antar-gata Sambhavaparvaṇi aṁśāvataraṇa-yamāpti-viṣayakaḥ saptāṣaṣṭitamaḥ adhyāyaḥ pūrṇaḥ.
Sa ganitong paraan nagtatapos ang ika-animnapu’t pitong kabanata ng Sambhava Parva sa loob ng Ādi Parva ng Śrī Mahābhārata, na tumatalakay sa pagbaba ng mga bahaging maka-diyos (mga bahaging nagkatawang-tao) at sa pagwawakas ng salaysay na may kaugnayan kay Yama. Ang pangwakas na kolofon na ito’y hudyat ng pagtatapos ng isang yunit ng paksa at inilalagay ang kuwento sa balangkas ng sinadyang paglalantad ng kaayusang kosmiko at ng moral na sanhi at bunga.
वैशम्पायन उवाच
As a colophon, the verse primarily teaches how the epic frames events as ordered and purposeful: divine portions descend into the world and narrative episodes reach completion, underscoring moral causality and cosmic governance rather than random history.
The speaker marks the formal end of the sixty-seventh chapter in the Sambhava Parva within the Ādi Parva, indicating that the section concerning aṁśāvataraṇa (descent of portions) and the completion of the Yama-related account has concluded.