Shloka 14
Ādi Parva, Adhyāya 68 — Sarvadamana’s Childhood and Śakuntalā’s Claim at Court
अक्षोभ्यत्वेडर्णवबसम: सहिष्णुत्वे धरासम: । सम्मतः स महीपाल: प्रसन्नपुरराष्ट्रवान्,वे समुद्रके समान अक्षोभ्य और पृथ्वीके समान सहनशील थे। महाराज दुष्यन्तका सर्वत्र सम्मान था। उनके नगर तथा राष्ट्रके लोग सदा प्रसन्न रहते थे। वे अत्यन्त धर्मयुक्त भावनासे सदा प्रसन्न रहनेवाली प्रजाका शासन करते थे
akṣobhyatve 'rṇava-samaḥ sahiṣṇutve dharā-samaḥ | sammataḥ sa mahīpālaḥ prasanna-pura-rāṣṭravān ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Sa di-matitinag na katatagan, siya’y gaya ng karagatan; sa pagtitiis, siya’y gaya ng lupa. Ang haring iyon ay pinararangalan sa lahat ng dako; ang kanyang lungsod at kaharian ay nababalutan ng kasiyahan at kapanatagan. Pinamunuan niya ang bayang nakatuon sa dharma at namumuhay sa matatag na kaginhawahan.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse presents an ethical model of kingship: a ruler should be inwardly unshakable like the ocean and patiently sustaining like the earth, so that society becomes peaceful and content under dharmic governance.
Vaiśampāyana is describing the exemplary qualities and public reputation of a king, emphasizing that his personal steadiness and forbearance result in a happy city and a satisfied realm.