Shloka 70
आदि पर्व, अध्याय 67 — गान्धर्वविवाह-समयः
Duḥṣanta–Śakuntalā: Gandharva Marriage and Succession Condition
धन्विनां नृपशार्दूल यः सर्वस्त्रिविदुत्तम: । महाकीर्तिमिहातेजा: स जज्ञे मनुजेश्वर,नृपश्रेष्ठ राजा जनमेजय! आचार्य द्रोण समस्त धनुर्धर वीरोंमें उत्तम और सम्पूर्ण अस्त्रोंके ज्ञाता थे। उनकी कीर्ति बहुत दूरतक फैली हुई थी। वे महान् तेजस्वी थे
vaiśampāyana uvāca |
dhanvināṁ nṛpaśārdūla yaḥ sarvāstravid uttamaḥ |
mahākīrtir ihātejāḥ sa jajñe manujeśvara nṛpaśreṣṭha rājā janamejaya ||
Wika ni Vaiśampāyana: O tigre sa mga hari, O panginoon ng mga tao, O pinakamainam sa mga tagapamahala—Haring Janamejaya! May isinilang na isa na siyang pinakadakila sa mga mamamana at pinakamahusay sa lahat ng nakaaalam ng buong agham ng mga sandata. Kumalat nang malayo at malawak ang kanyang katanyagan, at taglay niya ang dakilang ningning at karangalan.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse elevates mastery of knowledge (astra-vidyā) and disciplined brilliance (tejas) as forces that shape history; it also hints that exceptional skill and fame carry ethical weight, because such power will influence rulers and the fate of many.
Vaiśampāyana addresses King Janamejaya and announces the birth of a supremely accomplished figure—foremost among archers and expert in all weapons—whose great fame and radiance foreshadow his major role in the epic’s unfolding events.