Shloka 7
आदि पर्व, अध्याय 67 — गान्धर्वविवाह-समयः
Duḥṣanta–Śakuntalā: Gandharva Marriage and Succession Condition
अनुह्वादस्तु तेजस्वी यो5भूत् ख्यातो जघन्यज: । धृष्टकेतुरिति ख्यात: स बभूव नरेश्वर:,प्रहादका छोटा भाई जो संह्ादके नामसे विख्यात था, वही बाह्लीक देशका सुप्रसिद्ध राजा शल्य हुआ। प्रह्मदका ही दूसरा छोटा भाई जिसका नाम अनुह्ाद था, धृष्टकेतु नामक राजा हुआ
anuhvādas tu tejasvī yo ’bhūt khyāto jaghanyajaḥ | dhṛṣṭaketur iti khyātaḥ sa babhūva nareśvaraḥ ||
Wika ni Vaiśampāyana: “Sa kanila, si Anuhvāda—maningning sa tapang—ang bunsong anak ngunit sumikat. Siya’y nakilala sa pangalang Dhṛṣṭaketu at umangat bilang hari sa mga tao.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the importance of recognized identity—names, epithets, and fame—in establishing legitimate place within a royal lineage, implying that kingship is socially affirmed through reputation and acknowledged succession.
Vaiśampāyana continues a genealogical account, stating that Anuhvāda, the youngest, became famous under the name Dhṛṣṭaketu and attained the status of a king.