Shloka 63
Śakuntalā-Janma-Nāmakaraṇa (Birth and Naming of Śakuntalā) | शकुन्तला-जन्म-नामकरणम्
ततस्त्वैसवतं नागं जज्ञे भद्रमना: सुतम् । ऐरावत: सुतस्तस्या देवनागो महागज:,नरश्रेष्ठी समस्त मृग मृगीकी संतानें हैं। परंतप! मृगमन्दासे रीछ तथा सृमर (छोटी जातिके मृग) उत्पन्न हुए। भद्रमनाने ऐरावत हाथीको अपने पुत्ररूपमें उत्पन्न किया। देवताओंका हाथी महान् गजराज ऐरावत भद्रमनाका ही पुत्र है
tatas tv airāvataṃ nāgaṃ jajñe bhadramanāḥ sutam | airāvataḥ sutastasyā devanāgo mahāgajaḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Pagkaraan nito, isinilang ni Bhadrāmanā ang elepanteng si Airāvata bilang kanyang anak. Ang Airāvata na iyon—tanyag bilang elepante ng mga diyos at makapangyarihang panginoon sa mga elepante—ay tunay ngang nagmula sa kanya. Ipinakikita ng salaysay ang maayos na pag-usbong ng paglikha at lahi: maging ang mga dakila ay iniuugnay sa tiyak na pinagmulan, ayon sa pagkahilig ng Mahābhārata sa talaangkanan at kaayusan ng sansinukob.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes orderly lineage and cosmic arrangement: even the most exalted beings (like the divine elephant Airāvata) have traceable origins, reinforcing the Mahābhārata’s ethical-cosmic view that the world is structured through lawful descent and interconnected creation.
Vaiśampāyana continues a genealogical/creation sequence, stating that Bhadrāmanā bore Airāvata as her son, identifying him as the famed divine elephant and a great lord among elephants.