Śakuntalā-Janma-Nāmakaraṇa (Birth and Naming of Śakuntalā) | शकुन्तला-जन्म-नामकरणम्
मरीचिरड्रिरा अत्रि: पुलस्त्य: पुलहः क्रतुः । षडेते ब्रह्मण: पुत्रा वीर्यवन्तो महर्षय:,मरीचि, अंगिरा, अत्रि, पुलस्त्य, पुलह और क्रतु--ये ब्रह्माजीके छः पुत्र बड़े शक्तिशाली महर्षि हैं
vaiśampāyana uvāca |
marīcir aṅgirā atriḥ pulastyaḥ pulahaḥ kratuḥ |
ṣaḍ ete brahmaṇaḥ putrā vīryavanto maharṣayaḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “Sina Marīci, Aṅgiras, Atri, Pulastya, Pulaha, at Kratu—ang anim na ito ang mga anak ni Brahmā, mga dakilang rishi na makapangyarihan sa lakas ng pag-aayuno at pagninilay.”
वैशम्पायन उवाच
The verse affirms the foundational role of ṛṣis in sustaining dharma: spiritual authority and social memory are anchored in revered lineages descending from Brahmā, whose sons embody tapas (austerity), knowledge, and creative potency.
Vaiśampāyana enumerates six primordial sages as sons of Brahmā, establishing a genealogical and cosmological framework that legitimizes subsequent accounts of dynasties, traditions, and the moral order within the epic.