Tapovana-praveśaḥ — The King’s Entry into the Sacred Grove and Vision of the Āśrama
तथा धर्मपरे क्षत्रे सहस्राक्ष: शतक्रतुः । स्वादु देशे च काले च वर्षेणापालयत् प्रजा:,इस तरह धर्मपरायण क्षत्रियोंके शासनमें सारा देश-काल अत्यन्त रुचिकर प्रतीत होने लगा। उस समय सहसनेत्रोंवाले देवराज इन्द्र समयपर वर्षा करके प्रजाओंका पालन करते थे
tathā dharmapare kṣatre sahasrākṣaḥ śatakratuḥ | svādu deśe ca kāle ca varṣeṇāpālayat prajāḥ ||
Wika ni Vaiśampāyana: Nang ang mga kṣatriya ay tapat sa dharma at namuno sa diwang iyon, ang lupain at ang mga panahon ay tila naging kaaya-aya at mapagpala. Sa mga araw na iyon, si Indra—ang may sanlibong mata, tagaganap ng sandaang handog—ay nag-ingat sa bayan sa pamamagitan ng pagpadala ng ulan sa takdang panahon.
वैशम्पायन उवाच
The verse links dharmic governance with societal well-being: when rulers uphold dharma, the world becomes 'pleasant'—order, prosperity, and timely rains follow, symbolizing harmony between human conduct and cosmic support.
Vaiśampāyana describes an ideal period of rule: kṣatriyas govern righteously, and Indra responds by sending rain at the proper time, thereby sustaining and protecting the people.