Shloka 5
Aṃśāvataraṇa-kathana (Catalog of Divine/Asuric Portions in Human Births) — Chapter 61
यथा च युद्धम भवत् पृथिवीक्षयकारकम् । तत् ते5हं कथयिष्यामि पृच्छते भरतर्षभ,राजन्! जिस प्रकार कौरव और पाण्डवोंमें फ़ूट पड़ी, वह प्रसंग सुनो। राज्यके लिये जो जुआ खेला गया, उससे उनमें फूट हुई और उसीके कारण पाण्डवोंका वनवास हुआ। भरतश्रेष्ठ फिर जिस प्रकार पृथ्वीके वीरोंका विनाश करनेवाला महाभारत-युद्ध हुआ, वह तुम्हारे प्रश्नंके अनुसार तुमसे कहता हूँ, सुनो
vaiśampāyana uvāca | yathā ca yuddham abhavat pṛthivīkṣayakārakam | tat te 'haṃ kathayiṣyāmi pṛcchate bharatarṣabha ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: “Kung paano naganap ang digmaang iyon—ang digmaang naghatid sa pagkalipol ng mga mandirigma ng daigdig—ay isasalaysay ko ngayon sa iyo, sapagkat ikaw ay nagtatanong, O pinakamatatag sa angkan ng Bharata. Makinig ka habang inilalahad ko ang sunod-sunod na pangyayaring nagbunga ng pagkakabiyak sa pagitan ng mga Kaurava at mga Pāṇḍava; at kung paanong dahil sa pagnanasa sa paghahari at sa nakamamatay na laro ng sugal sa dice, ang mga Pāṇḍava ay ipinatapon sa gubat, hanggang sa humantong sa dakilang digmaang lumamon sa mga bayani ng sanlibutan.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames the Mahābhārata war as the end-result of a causal chain: ambition for sovereignty, moral failure in governance, and the corrosive consequences of deceitful play (dyūta) lead to social rupture and finally to catastrophic violence. Ethically, it warns that adharma in seemingly ‘political’ choices accumulates into collective destruction.
Vaiśampāyana, responding to the king’s inquiry (addressed as Bharatarṣabha), announces that he will narrate how the earth-destroying war came about. This functions as a transition into the account of the events—especially the rivalry and the conditions that culminate in the great conflict.