Shloka 30
Aṃśāvataraṇa-kathana (Catalog of Divine/Asuric Portions in Human Births) — Chapter 61
ततस्ते शुश्रुव॒ु: कृष्णां पञ्चालेषु स्वयंवराम् | श्रुत्वा चैवा भ्यगच्छन्त गत्वा चैवालभन्त ताम्,वहीं सुननेमें आया कि पांचाल देशकी राजकुमारी कृष्णाका स्वयंवर होनेवाला है। यह सुनकर पाण्डव वहाँ गये और जाकर उन्होंने राजकुमारीको प्राप्त कर लिया। द्रौपदीको प्राप्त करनेके बाद पहचान लिये जानेपर भी वे एक वर्षतक पांचाल देशमें ही रहे। फिर वे शत्रुदमन पाण्डव पुन: हस्तिनापुर लौट आये
tataste śuśruvuḥ kṛṣṇāṃ pañcāleṣu svayaṃvarām | śrutvā caivābhyagacchanta gatvā caivālabhanta tām |
Sinabi ni Vaiśaṃpāyana: Pagkaraan, nabalitaan nila na si Kṛṣṇā (Draupadī), ang prinsesa ng mga Pāñcāla, ay magdaraos ng svayaṃvara. Nang marinig ito, nagtungo roon ang mga Pāṇḍava, at pagdating nila ay kanilang napagwagian siya. Kahit matapos makamit si Draupadī at makilala ang kanilang tunay na pagkakakilanlan, nanatili sila sa lupain ng Pāñcāla sa loob ng isang taon; pagkaraan, ang mga Pāṇḍava na tagapagpasuko ng mga kaaway ay muling nagbalik sa Hastināpura.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic action in a royal context: hearing of a rightful occasion (svayaṃvara), the Pāṇḍavas proceed with purpose, win Draupadī through sanctioned means, and then act prudently by remaining in Pāñcāla until circumstances stabilize, before returning to their political center.
The Pāṇḍavas learn that Draupadī’s svayaṃvara is to be held in Pāñcāla, they go there, win her, are later recognized, stay in Pāñcāla for a year, and then return to Hastināpura.