Shloka 2
आदि पर्व — अध्याय ५५: पाण्डव-कौरववैरस्य संक्षेपवृत्तान्तः
Synopsis of the Pāṇḍava–Kaurava Estrangement
शक्रस्य यज्ञ: शतसंख्य उतक्त- स्तथा पूरोस्तुल्यसंख्यं शतं वै । तथा यज्ञोडयं तव भारताग्रय पारिक्षित स्वस्ति नोअस्तु प्रियेभ्य:,भरतकुलशिरोमणि परीक्षित््कुमार! इन्द्रके यज्ञोंकी संख्या सौ बतायी गयी है, राजा पूरुके यज्ञोंकी संख्या भी उनके समान ही सौ है। उन सबके यज्ञोंके तुल्य ही तुम्हारा यह यज्ञ शोभा पा रहा है। हमारे प्रियजनोंका कल्याण हो
Āstīka uvāca: śakrasya yajñaḥ śata-saṅkhya uktas tathā pūroḥ tulya-saṅkhyaṃ śataṃ vai | tathā yajño ’yaṃ tava bhāratāgrya pārīkṣita svasti no ’stu priyebhyaḥ bharata-kula-śiromaṇi pārīkṣit-kumāra ||
Wika ni Āstīka: “Ang mga handog ni Indra ay sinasabing isandaang bilang; at ang mga handog ni Haring Pūru ay isandaan din. Sa gayon din, O pinakadakila sa mga Bhārata, inapo ni Parīkṣit, ang handog mong ito’y nagniningning sa kapantay na karilagan. Nawa’y mapasa ating mga minamahal ang kaginhawahan—O hiyas ng angkan ng Bhārata, Prinsipe Parīkṣit!”
आस्तीक उवाच
Educational Q&A
The verse upholds the ideal of righteous kingship expressed through properly conducted sacrifice: a ruler’s ritual acts gain legitimacy and glory when they align with revered precedents (Indra and Pūru), and they should culminate in welfare (svasti) for one’s community and loved ones.
Āstīka addresses Parīkṣit with honorifics, comparing Parīkṣit’s ongoing sacrifice to the famed hundred sacrifices of Indra and of King Pūru, thereby legitimizing and praising the rite, and he concludes with an auspicious blessing for the well-being of their dear ones.