Shloka 41
Āstīka-stuti at Janamejaya’s Sacrifice (आस्तीकस्तुतिः / यज्ञप्रशंसा)
न बुध्येतामुभौ तौ च नगस्थं पन्नगद्वधिजौ । सह तेनैव वृक्षेण भस्मी भूतो5 भवन्नूप,तक्षक नाग और ब्राह्मण--दोनों ही नहीं जानते थे कि इस वृक्षपर कोई दूसरा मनुष्य भी है। राजन्! तक्षकके काटनेपर उस वृक्षके साथ ही वह मनुष्य भी जलकर भस्म हो गया था
janamejaya uvāca | na budhyetām ubhau tau ca nagasthaṃ pannagadvadhijau | saha tenaiva vṛkṣeṇa bhasmībhūto 'bhavan nṛpa ||
Sinabi ni Janamejaya: Ni ang dalawa—si Takṣaka, ang haring ahas, at ang Brahmanang naglalayong pumatay sa ahas—ay hindi nakaalam na may isa pang taong nakaupo sa punong iyon. O hari, nang kumagat si Takṣaka, ang taong iyon ay nasunog din at naging abo kasama ng mismong puno. Ipinakikita ng pangyayaring ito na ang pagkabulag na dulot ng pagkahumaling at paghihiganti ay nakapipinsala maging sa walang kinalaman, at ang lihim na alitan ay nagiging kapahamakan na may nadadamay.
जनमेजय उवाच