Shloka 13
Āstīka-stuti at Janamejaya’s Sacrifice (आस्तीकस्तुतिः / यज्ञप्रशंसा)
स चापि मुनिशार्दूल: प्रेषषामास ते पितु: । शिष्यं गौरमुखं नाम शीलवन्तं गुणान्वितम्,तब मुनिश्रेष्ठ शमीकने तुम्हारे पिताके पास अपने शिष्य गौरमुखको भेजा, जो सुशील और गुणवान् था। उसने विश्राम कर लेनेपर राजासे सब बातें बतायीं और महर्षिका संदेश इस प्रकार सुनाया--“'भूपाल! मेरे पुत्रने तुम्हें शाप दे दिया है; अतः सावधान हो जाओ
sa cāpi muniśārdūlaḥ preṣayāmāsa te pituḥ | śiṣyaṃ gauramukhaṃ nāma śīlavantaṃ guṇānvitam ||
Ang dakilang muni—tulad ng tigre sa hanay ng mga pantas—ay nagsugo rin sa iyong ama ng alagad na nagngangalang Gauramukha, isang taong may mabuting asal at hitik sa mga katangian. Sa salaysay, ang sugo’y naghatid ng babala ng asceta: ang hari’y nasumpa ng anak ng pantas, kaya nararapat magpigil at maging mapagmatyag.
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that moral lapses—especially disrespect toward ascetics and brahmins—carry serious consequences. It also highlights responsible communication: the sage sends a virtuous disciple to warn the king, implying that power must be tempered by humility and prompt ethical correction.
Śamīka (described as an eminent sage) sends his disciple Gauramukha to King Parīkṣit (Janamejaya’s father). The disciple serves as a messenger to inform the king about the curse pronounced by the sage’s son and to caution him to be vigilant.