Shloka 7
Āstīka-janma: Vāsuki’s Consolation and the Birth/Naming of Āstīka (अस्तीकोत्पत्तिः)
स बाल एवार्यमतिर्नपोत्तम: सहैव तैर्मन्त्रिपुरोहितैस्तदा । शशास राज्यं कुरुपुज्गभवाग्रजो यथास्य वीर: प्रपितामहस्तथा,बचपनमें ही नृपश्रेष्ठ जनमेजयकी बुद्धि श्रेष्ठ पुरुषोंके समान थी। अपने वीर प्रपितामह महाराज युधिष्ठिरकी भाँति कुरुश्रेष्ठ वीरोंके अग्रगण्य जनमेजय भी उस समय मन्त्री और पुरोहितोंके साथ धर्मपूर्वक राज्यका पालन करने लगे
sa bāla evāryamatir nṛpottamaḥ sahaiva tair mantripurohitais tadā | śaśāsa rājyaṃ kurupuṅgavāgrajo yathāsya vīraḥ prapitāmahas tathā ||
Kahit bata pa, ang pinakamainam sa mga hari ay may marangal at matalas na pag-iisip, gaya ng sa mga dakilang tao. Noong panahong iyon, kasama ang kanyang mga ministro at ang pari ng angkan, pinamahalaan niya ang kaharian ayon sa dharma—gaya ng ginawa ng kanyang magiting na ninunong-lolo sa tuhod. Kaya si Janamejaya, na nangunguna sa angkan ng Kuru, ay nagsimulang magtaguyod ng matuwid na pamamahala sa ilalim ng wastong payo at banal na paggabay.
तक्षक उवाच
Educational Q&A
A king’s legitimacy and success rest on dharma-guided governance: even youthful rulers should cultivate noble discernment and rule with the support of wise ministers and a dharmic priestly adviser, following the example of virtuous ancestors.
Takṣaka describes Janamejaya’s early reign: though still young, he begins ruling the Kuru kingdom properly, accompanied by ministers and the royal priest, in a manner comparable to his heroic great-grandfather’s righteous kingship.