Shloka 40
Garuḍa–Śakra Saṃvāda and the Retrieval of Amṛta (गरुड–शक्र संवादः अमृत-अपहरण-प्रसङ्गः)
ब॒हस्पतिरु्वाच तवापराधाद् देवेन्द्र प्रमादाच्च शतक्रतो । तपसा वालखिल्यानां महर्षीणां महात्मनाम्,बृहस्पतिजीने कहा--देवराज इन्द्र! तुम्हारे ही अपराध और प्रमादसे तथा महात्मा वालखिल्य महर्षियोंके तपके प्रभावसे कश्यप मुनि और विनताके पुत्र पक्षिराज गरुड अमृतका अपहरण करनेके लिये आ रहे हैं। वे बड़े बलवान् और इच्छानुसार रूप धारण करनेमें समर्थ हैं
Bṛhaspatir uvāca: tavāparādhād devendra pramādāc ca śatakrato | tapasā vālakhilyānāṃ maharṣīṇāṃ mahātmanām |
Sinabi ni Bṛhaspati: “O Indra, panginoon ng mga diyos, O Śatakratu—dahil sa sarili mong pagkakasala at kapabayaan, at dahil sa kapangyarihan ng pag-aayuno at pagninilay ng mga dakilang rishi na Vālakhilya, si Kaśyapa at ang anak ni Vinatā—si Garuḍa, hari ng mga ibon—ay paparito upang agawin ang amṛta, ang nektar ng kawalang-kamatayan. Siya’y lubhang makapangyarihan at nakapaghuhubog ng anyo ayon sa nais.”
कश्यप उवाच
Educational Q&A
Negligence and wrongdoing (pramāda and aparādha) bring consequences even to the powerful; the moral force of tapas and the authority of sages can overturn divine security and compel accountability.
Bṛhaspati alerts Indra that, due to Indra’s fault and the ascetic power of the Vālakhilya seers, Kaśyapa and Garuḍa (son of Vinatā) are approaching to take amṛta; Garuḍa is described as immensely strong and able to change form at will.