Garuḍa–Śakra Saṃvāda and the Retrieval of Amṛta (गरुड–शक्र संवादः अमृत-अपहरण-प्रसङ्गः)
त॑ं पर्वतं महाकुक्षिमुद्दिश्य स महाखग: । जवेनाभ्यपतत् तार्क्ष्य: सशाखागजकच्छप:,उस बड़े पेटवाले पर्वतका पता पाकर महान् पक्षी गरुड उसीको लक्ष्य करके शाखा, हाथी और कछुएसहित बड़े वेगसे उड़े
taṁ parvataṁ mahākukṣim uddiśya sa mahākhagaḥ | javena abhyapatat tārkṣyaḥ saśākhāgajakacchapaḥ ||
Nang matunton niya ang bundok na may napakalawak na sinapupunan na wari’y isang dambuhalang yungib, itinakda iyon ni Garuḍa, ang makapangyarihang ibon, bilang hantungan at lumipad nang ubod-bilis—dala pa rin ang sanga, ang elepante, at ang pagong.
कश्यप उवाच
Determination and power must be guided by ethical awareness: even when pursuing a rightful goal, one should consider the risks imposed on others by one’s haste and the burdens one carries.
Kaśyapa describes Garuḍa, having identified a large hollow-bellied mountain, flying rapidly toward it while still carrying a tree-branch along with an elephant and a tortoise.