Shloka 17
Garuḍa’s Assault on the Devas and the Fire-Barrier (अमृत-रक्षा-युद्धम्)
सौतिरुवाच ततः स मातुर्वचनं निशम्य वितत्य पक्षौ नभ उत्पपात । ततो निषादान् बलवानुपागतो बुभुक्षित: काल इवान्तको5पर:,उग्रश्रवाजी कहते हैं--शौनकादि महर्षियो! माताकी बात सुनकर महाबली गरुड पंख पसारकर आकाशमें उड़ गये तथा क्षुधातुर काल या दूसरे यमराजकी भाँति उन निषादोंके पास जा पहुँचे
Sautir uvāca—tataḥ sa mātur vacanaṃ niśamya vitatya pakṣau nabha utpapāta | tato niṣādān balavān upāgato bubhukṣitaḥ kāla ivāntako 'paraḥ ||
Sabi ni Sauti: Nang marinig ang mga salita ng kanyang ina, ibinuka ni Garuḍa ang kanyang mga pakpak at pumailanlang sa langit. Pagkaraan, dahil sa matinding gutom, ang makapangyarihan ay tumungo sa mga Niṣāda—gaya ng Panahon mismo, o gaya ng isa pang Yama, ang tagapagdala ng kamatayan.
गरुड उवाच