Shloka 16
Garuḍa, the Brāhmaṇa’s Release, and Kaśyapa’s Counsel
Gajakacchapa-ākhyāna Prelude
महायशास्त्वमिति सदाभिपूज्यसे मनीषिभिम्मुदितमना महर्षिशि: । अभिष्टृत: पिबसि च सोममध्वरे वषट्कृतान्यपि च हवींषि भूतये,“तुम महान् यशस्वी हो। ऐसा समझकर मनीषी पुरुष सदा तुम्हारी पूजा करते हैं। महर्षिगण निरन्तर तुम्हारा स्तवन करते हैं। तुम यजमानकी अभीष्टसिद्धि करनेके लिये यज्ञमें मुदित मनसे सोमरस पीते हो और वषटकारपूर्वक समर्पित किये हुए हविष्य भी ग्रहण करते हो
mahāyaśās tvam iti sadābhipūjyase manīṣibhir muditamanā maharṣiḥ | abhiṣṭṛtaḥ pibasi ca somam adhvare vaṣaṭkṛtāny api ca havīṃṣi bhūtaye ||
Wika ng Pitāmaha: “Sapagkat kinikilala kang dakilang bantog, ang mga taong may unawa ay patuloy na nagbibigay-galang sa iyo. Ang mga maharṣi, na may masayang loob, ay walang tigil sa pagpupuri sa iyo. Sa paghahandog (yajña) ay iniinom mo ang soma, at alang-alang sa kapakanan at katuparan ng hangarin ng naghahandog, tinatanggap mo rin ang mga alay (havis) na inihahain kasabay ng panawagang vaṣaṭ.”
पितामह उवाच
Educational Q&A
Honor and praise are presented as responses to recognized excellence and sacred power; the verse links reverence (pūjā, stuti) with ritual reciprocity—when offerings are properly made in yajña, the divine accepts them for the sacrificer’s welfare (bhūti) and desired success.
Pitāmaha describes a revered being addressed as ‘greatly renowned’: sages and wise people worship and praise this figure, and in the context of a Vedic sacrifice the figure is said to drink soma and accept oblations offered with the vaṣaṭ-call, thereby aiding the yajamāna’s intended aims.