Garuḍa, the Brāhmaṇa’s Release, and Kaśyapa’s Counsel
Gajakacchapa-ākhyāna Prelude
है ० बछ। ] अ्णऑकाडह पञ्चविशो< ध्याय: सूर्यके तापसे मूर्च्छित हुए सर्पोकी रक्षाके लिये कद्रद्वारा इन्द्रदेवकी स्तुति सौतिरुवाच तत: कामगम: पक्षी महावीर्यों महाबल: । मातुरन्तिकमागच्छत् परं पारं महोदथधे:,उग्रश्रवाजी कहते हैं--शौनकादि महर्षियो! तदनन्तर इच्छानुसार गमन करनेवाले महान् पराक्रमी तथा महाबली गरुड समुद्रके दूसरे पार अपनी माताके समीप आये
tataḥ kāmagamaḥ pakṣī mahāvīryo mahābalaḥ | mātur antikam āgacchat paraṁ pāraṁ mahodadheḥ ||
Sinabi ni Ugraśravā: “O mga dakilang rishi, kabilang si Śaunaka! Pagkaraan nito, si Garuḍa—ang ibong nakapaglalakbay ayon sa nais, dakila sa tapang at sukdulan sa lakas—ay dumating sa piling ng kanyang ina, matapos marating ang malayong pampang sa kabila ng malaking karagatan.” Ipinagpapatuloy ng salaysay na ilarawan ang pambihirang kapangyarihan ni Garuḍa na iniuukol sa layuning makadiwa at makatarungan: ang paglapit sa ina sa paghahangad ng kanyang kalayaan at sa pagtupad ng tungkulin ng anak.
पितामह उवाच
Power and extraordinary ability are portrayed as meaningful when aligned with dharma—here, Garuḍa’s strength and freedom of movement serve a moral purpose: devotion to his mother and the resolve to remove her bondage.
After prior events, Garuḍa crosses the great ocean and arrives at the far shore to approach his mother, advancing the storyline in which he acts to secure her welfare and eventual liberation.