पुंनाम्नो नरकात् पुत्रस्त्रायते पितरं श्रुति: । तस्मादपत्यसंताने यतस्व ब्रह्मसत्तम
puṁnāmno narakāt putras trāyate pitaraṁ śrutiḥ | tasmād apatyasaṁtāne yatasva brahmasattama ||
Wika ni Mandapāla: “Ipinahahayag ng śruti na ang isang anak na lalaki ang nagliligtas sa kanyang ama mula sa impiyernong tinatawag na ‘Puṁ-nāman’. Kaya, O pinakamainam sa mga Brahmin, magsikap kang mapanatili ang pagpapatuloy ng iyong angkan sa pamamagitan ng supling.”
मन्दपाल उवाच
The verse emphasizes the dharmic importance of progeny: according to śruti, having a son is linked with fulfilling ancestral obligations, symbolically described as rescuing the father from the ‘Puṁ-nāman’ hell; hence one should strive for continuity of the family line.
Mandapāla addresses a Brahmin (brahmasattama), invoking Vedic authority to urge him to make effort toward producing offspring so that the lineage remains unbroken and ancestral duties are secured.