Shloka 46
वैशमग्पायन उवाच तद् वनं पावको धीमान् दिनानि दश पञ्च च । ददाह कृष्णपार्थाभ्यां रक्षित: पाकशासनात्,वैशम्पायनजी कहते हैं--परम बुद्धिमान् अग्निदेवने श्रीकृष्ण और अर्जुनके द्वारा इन्द्रके आक्रमणसे सुरक्षित रहकर खाण्डववनको पंद्रह दिनोंतक जलाया
Vaiśaṃpāyana uvāca | tad vanaṃ pāvako dhīmān dināni daśa pañca ca | dadāha kṛṣṇapārthābhyāṃ rakṣitaḥ pākaśāsanāt ||
Sinabi ni Vaiśaṃpāyana: Pagkaraan nito, sinunog ng marunong na Diyos ng Apoy ang gubat na iyon sa loob ng labinlimang araw, habang pinangangalagaan nina Kṛṣṇa at Pārtha (Arjuna) laban sa mga pagsalakay ni Pākaśāsana (Indra). Inilalarawan ng tagpong ito ang isang pagwasak sa pamamagitan ng apoy na mabigat sa pananagutang moral—isinagawa sa ilalim ng layuning maka-diyos at ng panangga ng mandirigma—na nagpapakita ng tensiyon sa pagitan ng pangangailangang kosmiko at ng pagdurusang kaakibat ng karahasan.
वैशमग्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how actions that appear destructive can be situated within a larger cosmic or divine agenda, yet still carry ethical weight. It invites reflection on dharma in complex situations—where protection, duty, and divine purpose intersect with harm inflicted upon living beings.
Agni is burning the forest for fifteen days. Kṛṣṇa and Arjuna stand guard, preventing Indra (Pākaśāsana) from stopping the conflagration, thereby enabling Agni to complete the burning of the Khāṇḍava forest.