Shloka 41
अभीतीौ युधि दुर्धर्षा तस्थतु: सज्जकार्मुकौ । उस महासंग्राममें प्रलयकालके समान रूपवाले तथा प्राणियोंको मोहमें डाल देनेवाले अद्भुत अपशकुन दिखायी देने लगे। देवताओंसहित इन्द्रको रोषमें भरा देख अपनी महिमासे च्युत न होनेवाले निर्भय तथा दुर्धर्ष वीर श्रीकृष्ण और अर्जुन धनुष तानकर युद्धके लिये खड़े हो गये || ३९-४० $ ।। आगच्छतस्ततो देवानुभौ युद्धविशारदौ
abhītau yudhi durdharṣā tasthatuḥ sajja-kārmukau | āgacchatas tato devān ubhau yuddha-viśāradau ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Walang takot at mahirap daigin sa digmaan, tumindig ang dalawa na nakahanda, ang mga busog ay nakabigkis at nakabanat. At nang lumalapit ang mga diyos, ang dalawang bihasa sa pakikidigma—si Kṛṣṇa at si Arjuna—ay nanatiling nakahanda sa labanan, di natinag kahit ang masamang palatandaan ay nagmistulang panahon ng pagkalipol ang larangan.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Steadfastness in dharma: even when the world seems shaken by ominous signs and divine anger, the righteous warrior maintains composure, preparedness, and courage, acting without being overwhelmed by fear or confusion.
As the gods draw near and the battlefield is charged with dreadful portents, two formidable figures—Kṛṣṇa and Arjuna—stand firm with bows strung, ready to meet the coming conflict without fear.