ततो भगवतो वहनेविंकार: समजायत । तेजसा विप्रहीणश्च ग्लानिश्वैन॑ समाविशत्,तब भगवान् अग्निदेवके उदरमें विकार हो गया। वे तेजसे हीन हो ग्लानिको प्राप्त होने लगे
tato bhagavato vahnervikāraḥ samajāyata | tejasā viprahīṇaś ca glāniś cainaṃ samāviśat ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Noon, isang karamdaman ang sumibol sa mismong Diyos ng Apoy. Nang mawalan ng ningning, siya’y nilamon ng pagod at paghina—na nagpapahiwatig na maging ang isang kapangyarihang kosmiko, kapag nabibigatan nang lampas sa sukat, ay maaaring manghina at mangailangan ng pagpapanumbalik sa pamamagitan ng wastong paraan.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights that even great power (tejas) can diminish under strain; ethical action (dharma) includes recognizing decline and seeking proper restoration rather than forcing continued exertion beyond capacity.
The narrator states that Agni (Vahni) undergoes a bodily disturbance; his radiance wanes and exhaustion overtakes him, marking a turning point where the Fire-god is no longer able to function with his usual vigor.