Śārṅgakānāṃ Avināśaḥ (Why the Śārṅga Birds Were Spared) | शार्ङ्गकानामविनाशः
सुते सोमसहस्रे तु सोमार्कसमतेजसम् । सुतसोमं महेष्वासं सुषुवे भीमसेनत:,भीमसेनके सहस्र सोमयाग करनेके पश्चात् द्रौपदीने उनसे सोम और सूर्यके समान तेजस्वी महान् धनुर्थर पुत्रको उत्पन्न किया था, इसलिये उसका नाम सुतसोम रखा गया
sute somasahasre tu somārkasamatejasam | sutasomaṁ maheṣvāsaṁ suṣuve bhīmasenataḥ ||
Wika ni Vaiśampāyana: Pagkaraan ng isang libong Soma-yajña na wari’y natupad na, isinilang ni Draupadī kay Bhīmasena ang isang dakilang mamamana na nagliliwanag tulad ni Soma at ng Araw, na pinangalanang Sutasoma. Ipinahihiwatig ng taludtod na ang pangalan at dangal ng anak ay iniuugnay sa bisa ng handog at sa ningning ng kabutihang-dharma.
वैशम्पायन उवाच
The verse links personal excellence (tejas, martial capability) and social recognition (naming, fame) with the idiom of sacrificial merit, suggesting that lineage is ideally celebrated through dharmic prestige and luminous virtue rather than mere power.
Vaiśampāyana narrates the birth of Sutasoma, describing him as a great archer and comparing his radiance to the Moon (Soma) and the Sun (Arka), and indicating Bhīmasena as his father.