Shloka 32
Śārṅgakānāṃ Avināśaḥ (Why the Śārṅga Birds Were Spared) | शार्ङ्गकानामविनाशः
चारुदेष्णश्न विक्रान्तो झिल्ली विपृथुरेव च । सारणश्न महाबाहुर्गदश्न विदुषां वर:,सत्यक, सात्यकि, सात्वतवंशी कृतवर्मा, प्रद्युम्मन, साम्ब, निशठ, शंकु, पराक्रमी चारुदेष्ण, झिल्ली, विपृथु, महाबाहु सारण तथा दिद्वानोंमें श्रेष्ठ गद--ये तथा और दूसरे भी बहुत-से वृष्णि, भोज और अन्धकवंशके लोग दहेजकी बहुत-सी सामग्री लेकर खाण्डवप्रस्थमें आये थे
vaiśampāyana uvāca |
cārudeṣṇaś ca vikrānto jhillī vipṛthur eva ca |
sāraṇaś ca mahābāhur gadaś ca viduṣāṃ varaḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Ang magiting na Cārudeṣṇa, gayundin sina Jhillī at Vipṛthu; si Sāraṇa na may malalakas na bisig; at si Gada, pinakadakila sa mga marurunong—sila, kasama ang marami pang mula sa angkan ng Vṛṣṇi, Bhoja, at Andhaka, ay dumating sa Khāṇḍavaprastha na may dalang saganang mga handog pangkasal. Ipinakikita ng sipi ang asal-panlipunang paggalang sa ugnayang pag-aasawa sa pamamagitan ng bukas-palad at hayagang pag-aalay, at ang pagtitipon ng mga kamag-anak upang suportahan ang isang pagsasamang naaayon sa dharma.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic social conduct: family solidarity and the honoring of marital alliances through public support and generous gifting, reflecting responsibility to kin and community.
A group of prominent Yādava/Vṛṣṇi figures—Cārudeṣṇa, Jhillī, Vipṛthu, Sāraṇa, and Gada—arrive at Khāṇḍavaprastha, accompanied by many others from related clans, bringing substantial bridal gifts for the occasion.