Śārṅgakānāṃ Avināśaḥ (Why the Śārṅga Birds Were Spared) | शार्ङ्गकानामविनाशः
भ्रातृभिश्न कुमारैश्व योधैश्व बहुभिव॒त: । सैन्येन महता शौरिरभिगुप्त: परंतप:,शत्रुओंको संताप देनेवाले श्रीकृष्ण भाइयों, पुत्रों और बहुतेरे योद्धाओंके साथ घिरे हुए तथा विशाल सेनासे सुरक्षित होकर इन्द्रप्रस्थमें पधारे
bhrātṛbhiś ca kumāraiś ca yodhaiś ca bahubhir vṛtaḥ | sainyena mahatā śaurir abhiguptaḥ parantapaḥ indrāprasthaṃ samupāgamat ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Dumating sa Indraprastha si Śauri (Śrī Kṛṣṇa), ang tagapagpasakit sa mga kaaway, na napalilibutan ng kaniyang mga kapatid, mga anak, at maraming mandirigma, at pinangangalagaan ng isang napakalaking hukbo. Ipinakikita ng tagpong ito ang makatarungang lakas na ginagamit bilang pag-iingat—ang kapangyarihang inayos hindi para sa walang habas na pananalakay, kundi upang ipagtanggol ang mga kapanalig at panatilihin ang kaayusan sa gitna ng maselang kalagayang pampolitika.
वैशम्पायन उवाच
Legitimate power is portrayed as protective and orderly: a righteous leader or ally comes well-guarded, signaling preparedness to defend dharma and maintain stability rather than to intimidate without cause.
Vaiśampāyana narrates that Śrī Kṛṣṇa (Śauri) reaches Indraprastha accompanied by his kin—brothers and sons—along with many warriors and a large army, emphasizing his secure, formidable arrival.