Shloka 9
Subhadrā-vivāha-saṃsthāpana, Vṛṣṇi–Kuru satkāra, and Abhimanyu-janma
Chapter 213
तेषु प्रबोध्यमानेषु ज्वलितेषु हुतेषु च कृतपुष्पोपहारेषु तीरान्तरगतेषु च,गंगाके तटपर जब अलग-अलग अग्नियाँ प्रज्वलित हो गयीं और सन्मार्गमें स्थित एवं मन-इन्द्रियोंको वशमें रखनेवाले विद्वान् ब्राह्मणलोग स्नान करके फूलोंके उपहार चढ़ाकर जब पूर्वोक्त अग्नियोंमें आहुति दे चुके, तब उन महात्माओंके द्वारा उस गंगाद्वार नामक तीर्थकी शोभा बहुत बढ़ गयी
teṣu prabodhyamāneṣu jvaliteṣu huteṣu ca kṛtapūṣpopahāreṣu tīrāntaragateṣu ca
Wika ni Vaiśampāyana: Nang sindihan ang mga banal na apoy, nang magningas ang mga ito at maihandog na ang mga alay sa apoy, at nang maihain nang wasto ang mga handog na bulaklak sa iba’t ibang pook ng tawiran, ang pampang ng ilog—sa Gaṅgādvāra—ay lalo pang nagningning. Ang mga pantas na brāhmaṇa, may disiplina at matuwid ang asal, matapos maligo at magsagawa ng handog sa apoy na may pagpipigil sa isip at mga pandama, ay nagdagdag sa kabanalan at karilagan ng banal na lugar sa pamamagitan ng maayos na ritwal at pagsunod sa dharma.
वैशम्पायन उवाच