Shloka 22
Raivataka-giri Mahotsava and the Counsel on Subhadrā’s Marriage (रैवतके महोत्सवः — सुभद्राविवाहोपायविचारः)
आजगाम विशुद्धात्मा पूजयंश्न तिलोत्तमाम् | वरेणच्छन्दयामास भगवान् प्रपितामह:,उनके सारे अंग खूनसे लथपथ हो रहे थे। ऐसा जान पड़ता था, मानो आकाशसे दो सूर्य पृथ्वीपर गिर गये हों। उनके मारे जानेपर वे सब स्त्रियाँ वहाँसे भाग गयीं और दैत्योंका वह सारा समुदाय विषाद और भयसे कम्पित होकर पातालमें चला गया। तत्पश्चात् विशुद्ध अन्त:करणवाले भगवान् ब्रह्माजी देवताओं और महर्षियोंके साथ तिलोत्तमाकी प्रशंसा करते हुए वहाँ आये और भगवान् पितामहने उसे वरके द्वारा प्रसन्न किया
ājagāma viśuddhātmā pūjayaṁś ca tilottamām | vareṇa cchandayāmāsa bhagavān prapitāmahaḥ ||
Wika ni Nārada: Pagkaraan, dumating ang Mapalad na Matandang Ama—si Brahmā, na dalisay ang kalooban—at pinarangalan si Tilottamā. Nalugod sa kaniya, pinagbigyan niya ito sa pamamagitan ng paggawad ng isang biyaya. Sa kabuuang salaysay, gumuho sa takot at dalamhati ang marahas na banta ng mga Daitya; at ang mga diyos at rishi ay hindi tumugon sa panibagong kalupitan, kundi sa hayagang pagkilala sa karapat-dapat at sa pagpapanumbalik ng kaayusang moral sa pamamagitan ng mahinahong gantimpala.
नारद उवाच
Educational Q&A
When disorder fueled by violence collapses, dharmic restoration is completed not merely by destruction of the wicked but by honoring virtue and granting proportionate reward. Brahmā’s boon functions as ethical closure: merit is recognized publicly, and cosmic balance is reaffirmed through beneficence rather than vengeance.
After the Daityas’ crisis and retreat, Brahmā arrives with gods and great seers, praises Tilottamā, and, being pleased, grants her a boon—marking divine approval and the re-establishment of order following the upheaval.