Shloka 9
कद्रू-इन्द्र-स्तुतिः तथा नागानां तापनिवृत्तिः
Kadrū’s Hymn to Indra and the Nāgas’ Distress
घोरं जलचरारावरौद्रै भैरवनि:स्वनम् । गम्भीरावर्तकलिलं सर्वभूतभयंकरम्,वह घोर समुद्र जल-जन्तुओंके शब्दोंसे और भी भयंकर प्रतीत होता था, उससे भयंकर गर्जना हो रही थी, उसमें गहरी भँवरें उठ रही थीं तथा वह समस्त प्राणियोंके लिये भय-सा उत्पन्न करता था
ghoraṁ jalacarārāvaraudraiḥ bhairavaniḥsvanam | gambhīrāvartakalilaṁ sarvabhūtabhayaṅkaram ||
Wika ni Śaunaka: “Ang karagatang iyon ay nagmistulang kakila-kilabot—lalo pang nakapanghihilakbot dahil sa mababangis na sigaw ng mga nilalang sa tubig. Umuugong ito sa nakatatakot na dagundong, nalilito at nagkakagulo dahil sa malalalim na umiikot na buhawi ng tubig, at waring nagpapasiklab ng takot sa lahat ng may buhay.”
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how overwhelming natural forces can humble living beings; it evokes reverence and caution, reminding listeners that power and danger exist beyond human control and should be approached with restraint and awareness.
Śaunaka is describing a terrifying ocean scene: the sea roars, aquatic creatures cry out, deep whirlpools churn the waters, and the whole spectacle appears fearsome to all beings.