समन्तपञ्चक-आख्यानम् तथा अक्षौहिणी-प्रमाणनिर्णयः
Samantapañcaka Narrative and the Measure of an Akṣauhiṇī
वसूनां पुनरुत्पत्तिर्भागीरथ्यां महात्मनाम् | शान्तनोर्वेश्मनि पुनस्तेषां चारोहणं दिवि,इसके बाद महाराज शान्तनुके गृहमें भागीरथी गंगाके गर्भसे महात्मा वसुओंकी उत्पत्ति एवं फिरसे उनके स्वर्गमें जानेका वर्णन किया गया है
vasūnāṁ punarutpattir bhāgīrathyāṁ mahātmanām | śāntanor veśmani punas teṣāṁ cārohaṇaṁ divi ||
Pagkaraan nito, inilalarawan ang muling pagsilang ng mga dakilang Vasu sa pamamagitan ni Bhāgīrathī (Gaṅgā) sa sambahayan ni Haring Śāntanu, at kung paanong matapos tuparin ang itinakdang landas ng kanilang kapanganakan, sila’y muling umakyat sa langit. Ipinakikita ng salaysay ang pag-andar ng tadhana at kaayusang moral: kahit mga nilalang na makalangit ay kailangang danasin ang bunga ng sumpa, subalit ang matuwid na pagtupad sa nakatalagang tungkulin ay nagbabalik sa mas mataas na daigdig.
राम उवाच
Even exalted beings are bound by moral causality: a curse or wrongdoing must be endured, but completing one’s ordained duty with integrity allows restoration and return to one’s rightful state. The passage highlights karma, accountability, and the orderly governance of the cosmos.
The text summarizes that the Vasus take birth again through Gaṅgā in King Śāntanu’s household and, after the purpose of that birth is fulfilled, they ascend once more to heaven.