Shloka 110
समन्तपञ्चक-आख्यानम् तथा अक्षौहिणी-प्रमाणनिर्णयः
Samantapañcaka Narrative and the Measure of an Akṣauhiṇī
द्रौपदी प्रार्थयन्तस्ते स्वयंवरदिदृक्षया । पज्चालानभितो जममुर्यत्र कौतूहलान्विता:,इसके अनन्तर कृष्णा (द्रौपदी) और उसके भाई धृष्टद्युम्नकी उत्पत्तिका वर्णन है। जब पाण्डवोंको ब्राह्मणके मुखसे यह संवाद मिला, तब वे महर्षि व्यासकी आज्ञासे द्रौपदीकी प्राप्तिकि लिये कौतूहलपूर्ण चित्तसे स्वयंवर देखने पांचालदेशकी ओर चल पड़े
drau-padī prārthayantas te svayaṃvaradidṛkṣayā | pāñcālān abhito jagmur yatra kautūhalānvitāḥ ||
Nagnanais na mapangasawa si Draupadī at sabik na masaksihan ang kanyang svayaṃvara, sila’y tumungo sa lupain ng mga Pāñcāla, taglay ang pusong puno ng pag-uusisa at pag-asam. Sa mas malawak na daloy ng salaysay, inilalarawan ang pagsilang ni Kṛṣṇā (Draupadī) at ng kanyang kapatid na si Dhṛṣṭadyumna; nang marinig ito mula sa isang brāhmaṇa at sa ilalim ng patnubay ni Maharṣi Vyāsa, ang mga Pāṇḍava ay naglakbay patungong Pañcāla upang hingin ang kamay ni Draupadī—isang paglalakbay na may layon, pagpipigil, at pagsunod sa payo.
राम उवाच
Educational Q&A
Desire is shown being directed through dharmic channels: rather than impulsive pursuit, the protagonists move with restraint, proper intent (to witness the svayaṃvara), and deference to wise counsel (Vyāsa), suggesting that major life aims should be sought through legitimate social-ethical forms.
After hearing about Draupadī and the forthcoming svayaṃvara (along with the account of her and Dhṛṣṭadyumna’s birth), the Pāṇḍavas set out for Pāñcāla, motivated by the hope of winning Draupadī and the excitement of seeing the ceremony.