Adhyāya 196: Droṇa’s Conciliatory Counsel and Karṇa’s Suspicion of Counsel (मन्त्र-नय-विवादः)
ततः शक्र: स्पृष्टमात्रस्तया तु स्रस्तैरड्रे: पतितो5भूद् धरण्याम् । तमब्रवीद् भगवानुग्रतेजा मैवं पुन: शक्र कृथा: कथंचित्,तदनन्तर उस स्त्रीने ज्यों ही इन्द्रका स्पर्श किया, उनके सारे अंग शिथिल हो गये और वे धरतीपर गिर पड़े। तब उग्र तेजस्वी भगवान् रुद्रने उनसे कहा--'इन्द्र! फिर किसी प्रकार भी ऐसा घमंड न करना
tataḥ śakraḥ spṛṣṭamātrā tayā tu srastair aṅgaiḥ patito 'bhūd dharaṇyām | tam abravīd bhagavān ugratejā māivaṃ punaḥ śakra kṛthāḥ kathaṃcit ||
Pagkaraan, si Śakra (Indra), sa sandaling mahawakan ng babae, ay nanghina ang lahat ng kanyang mga sangkap at bumagsak sa lupa. Noon, ang Mapalad na Panginoon na may mabagsik na ningning (Rudra) ay nagsalita sa kanya: “Indra—huwag na huwag, sa anumang paraan, muling kumilos nang may gayong pagmamataas.”
व्यास उवाच
The verse underscores that pride invites downfall: even Indra can be instantly weakened, and Rudra’s admonition frames humility as a necessary ethical restraint for the powerful.
A woman touches Indra, and he immediately loses strength, his limbs slacken, and he collapses to the ground; Rudra then rebukes him, warning him not to behave arrogantly again.