Bhīṣma’s Counsel on Reconciliation and Partition (भीष्मोपदेशः—संधि-राज्यविभागविचारः)
युधिछिर उवाच न मे वागनृतं प्राह नाधर्मे धीयते मतिः । वर्तते हि मनो मे5त्र नैषो5धर्म: कथंचन
yudhiṣṭhira uvāca | na me vāg anṛtaṃ prāha nādharme dhīyate matiḥ | vartate hi mano me 'tra naiṣo 'dharmaḥ kathaṃcana ||
Sinabi ni Yudhiṣṭhira: “Ang aking pananalita’y hindi kailanman nagsabi ng kasinungalingan, at ang aking pag-unawa’y hindi kailanman nanahan sa kalikuan. Gayunman, ang aking puso’y nahihila sa pag-aasawang ito; kaya hindi ito maaaring maging adharma sa anumang paraan.”
युधिछिर उवाच
Yudhiṣṭhira frames moral discernment as grounded in lifelong commitments to truthfulness and dharma: if one’s speech is truthful and one’s intellect does not incline to adharma, then a sincere inner inclination—when examined against dharma—need not be condemned as unrighteous.
Yudhiṣṭhira is justifying his willingness toward a particular marriage by appealing to his established character (truthful speech and dharmic judgment) and concluding that his present inclination cannot be adharma.