Shloka 27
समुद्रवर्णनम् (Description of the Ocean) — Kadrū and Vinatā approach the sea
ततो मही प्रविचलिता सकानना महाद्रिपाताभिहता समनन््ततः । परस्परं भृशमभिगर्जतां मुहू रणाजिरे भूशमभिसम्प्रवर्तिते,उस समय एक-दूसरेको लक्ष्य करके बार-बार जोर-जोरसे गरजनेवाले देवताओं और असुरोंके उस समरांगणमें सब ओर भयंकर मार-काट मच रही थी; बड़े-बड़े पर्वतोंके गिरनेसे आहत हुई वनसहित सारी भूमि काँपने लगी
tato mahī pravicalitā sakānanā mahādripātābhihatā samanantataḥ | parasparaṁ bhṛśam abhigarjatāṁ muhūr raṇājire bhīṣaṇam abhisampravartite ||
Pagkaraan, ang daigdig, kasama ang mga gubat nito, ay nagsimulang manginig, tinatamaan sa lahat ng panig ng pagguho at pagbagsak ng malalaking bundok. Sa larangan ng digmaan, habang ang mga diyos at mga asura ay paulit-ulit na umuungal sa isa’t isa bilang mabagsik na hamon, isang kakila-kilabot na pagpatay ang sumiklab sa lahat ng dako—larawan ng digmaang walang pagpipigil na sumasapaw maging sa katatagan ng mundo.
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how unrestrained conflict destabilizes the world itself: when pride and hostility dominate, violence spreads beyond combatants and harms the broader order (loka-saṁsthā).
Śaunaka describes a fierce battle between devas and asuras: they roar challenges at each other, slaughter intensifies across the field, and the earth shakes as massive mountains crash down on all sides.