Shloka 25
समुद्रवर्णनम् (Description of the Ocean) — Kadrū and Vinatā approach the sea
तथासुरा गिरिभिरदीनचेतसो मुहुर्मुहु: सुरगणमार्दयंस्तदा । महाबला विगलितमेघवर्चस: सहस्रशों गगनमभिप्रपद्य ह,इसी प्रकार उदार एवं उत्साहभरे हृदयवाले महाबली असुर भी, जो जलरहित बादलोंके समान श्वेत रंगके दिखायी देते थे, उस समय सहस्रोंकी संख्यामें आकाशमें उड़-उड़कर शिलाखण्डोंकी वर्षासे बार-बार देवताओंको पीड़ित करने लगे
śaunaka uvāca |
tathāsurā giribhir adīnacetasō muhur muhuḥ suragaṇam ārdayaṃs tadā |
mahābalā vigalitameghavarcasaḥ sahasraśo gaganam abhiprapedire ||
Wika ni Śaunaka: “Gayon din, ang mga asura—di-natitinag ang loob—ay paulit-ulit na sumalakay sa hukbo ng mga diyos gamit ang mga bundok. Makapangyarihan sila at maputla na parang mga ulap na nagkawatak-watak na walang ulan. Sa libu-libo, lumilipad sila sa langit at, sa pagbuhos ng mga tipak ng bato, muli’t muli nilang pinahirapan ang mga deva.”
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how unchecked power and relentless aggression can be driven by an undaunted mind, yet it manifests as repeated harm. Ethically, it contrasts sheer might and persistence with the question of rightful conduct (dharma): courage without restraint can become oppression.
During the devas–asuras conflict, the asuras repeatedly rise into the sky in great numbers and bombard the gods with mountains/rocky masses, causing sustained distress to the sura host.