Shloka 37
देवसत्रे मृत्युनिरोधः, पूर्वेन्द्राणां मानुषावतरणम्, द्रौपदी-वरकथनम्
Suspension of Death at the Devasatra; Former Indras’ Human Descent; Draupadī’s Boon Etiology
तांस्तथावादिन: सर्वान् प्रसमीक्ष्य क्षिती श्वरान् । अथान्यान् पुरुषांश्षापि कृत्वा तत् कर्म संयुगे
tāṁs tathāvādinaḥ sarvān prasmīkṣya kṣitīśvarān | athānyān puruṣāṁś cāpi kṛtvā tat karma saṁyuge ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Nang makita niya ang lahat ng haring iyon na nagsasalita nang gayon, at nang mapangasiwaan din ang iba pang mga lalaki sa pamamagitan ng pagsasagawa ng gawaing iyon sa gitna ng sagupaan, ipinakikita ng salaysay na ang mga salitang binibigkas sa harap ng madla at ang mga kilos sa larangan ng digmaan ay magkasamang humuhubog sa dangal at sa paghatol na ayon sa dharma sa tunggalian ng mga hari.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of both speech and action in a royal-war context: what leaders say publicly and what they do in battle together determine honor, accountability, and how their conduct is assessed.
Vaiśampāyana describes a scene where kings are speaking in a particular manner; the observer notes their words, and then the account moves to decisive action in battle—‘that deed’ being carried out against other men amid the fighting.