Shloka 5
Ādi Parva, Adhyāya 186 — Drupada’s Summons and the Pāñcāla Reception
कन्दर्पषबाणाभिनिपीडिताड्रा: कृष्णागतैस्ते हृदयैनरिन्द्रा: । रड्भावतीर्णा द्रुपदात्मजार्थ द्वेषं प्रचक्रु: सुहदो5पि तत्र,कामदेवके बाणोंकी चोटसे उनके सभी अंगोंमें निरन्तर पीड़ा हो रही थी। उनका मन द्रौपदीमें ही लगा हुआ था। द्रुपदकुमारीको पानेके लिये रंगभूमिमें उतरे हुए वे सभी नरेश वहाँ अपने सुहृद् राजाओंसे भी ईर्ष्या करने लगे
Vaiśampāyana uvāca |
kandarpaśarābhinipīḍitādrāḥ kṛṣṇāgataiḥ te hṛdayair narendrāḥ |
raṅgāvatīrṇā drupadātmajārthaṃ dveṣaṃ pracakruḥ suhṛdo 'pi tatra ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Pinahihirapan ng mga palaso ni Kāma, ang mga haring iyon ay walang tigil sa dalamhati. Ang kanilang mga puso ay lubos na nahila kay Kṛṣṇā (Draupadī). Pagpasok nila sa tanghalan upang mapanalunan ang anak na babae ni Drupada, doon ay nagsimula silang magpausbong ng paninibugho—maging sa sarili nilang mga kaibigang haring kapanalig—na nagpapakita kung paanong ang pagnanasa ay nakakakain sa pagkakaibigan at pagpipigil.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Unchecked desire (kāma) can overpower judgment and turn even friends into rivals; ethical restraint and clarity of mind are needed to prevent jealousy and hostility from arising in competitive situations.
At Draupadī’s marriage contest, many kings enter the arena intent on winning Drupada’s daughter. Struck by desire, they become inwardly agitated and begin to feel jealousy even toward their own allied kings present there.