Shloka 2
Kalmāṣapāda’s Encounter with Śakti and the Escalation of the Vasiṣṭha–Viśvāmitra Feud (कल्माषपाद–शक्ति प्रसङ्गः)
सोअभिषेक्तुं गतो गड्ां पूर्वमेवागतां सतीम् । ददर्शाप्सरसं तत्र घृताचीमाप्लुतामृषि:,एक दिन वे गंगाजीमें स्नान करनेके लिये गये। वहाँ पहलेसे ही आकर सुन्दरी अप्सरा घृताची नामवाली गंगाजीमें गोते लगा रही थी। महर्षिने उसे देखा
so ’bhiṣektuṁ gato gaṅgāṁ pūrvam evāgatāṁ satīm | dadarśāpsarasaṁ tatra ghṛtācīm āplutām ṛṣiḥ ||
Ang rishi, nang magtungo sa ilog Gaṅgā upang maligo, ay nakita roon ang Apsaras na si Ghṛtācī—na nauna na—na nakalubog sa tubig. Itinatanghal ng tagpong ito ang isang tensiyong moral na madalas siyasatin sa Mahābhārata: ang pagharap ng disiplina ng pagtalikod sa mundo at ang pang-akit ng kagandahang makalangit, kung saan ang pagbabantay sa mga pandama ay nagiging pagsubok ng asal.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
The verse introduces a classic Mahābhārata ethical motif: even a disciplined ascetic may face sudden sensory provocation, and the true measure of dharma includes alertness, restraint, and right response when confronted with temptation.
A sage goes to the Gaṅgā for bathing and notices the celestial nymph Ghṛtācī already there, bathing/immersed in the river—an encounter that typically foreshadows a consequential interaction between ascetic life and divine allure.