Shloka 4
वसिष्ठ–विश्वामित्रवैरकारणम्
Vasiṣṭha–Viśvāmitra: Origin of Hostility and Nandinī Episode
स सम्यक् पूजयित्वा तं॑ विप्रं विप्र्षभस्तदा । ददौ प्रतिश्रयं तस्मै सदा सर्वातिथिव्रतः,उन विप्रवरका सदा घरपर आये हुए सभी अतिथियोंकी सेवा करनेका व्रत था। उन्होंने आगन्तुक ब्राह्मणकी भलीभाँति पूजा करके उसे ठहरनेके लिये स्थान दिया
sa samyak pūjayitvā taṁ vipraṁ vipṛṣabhas tadā | dadau pratiśrayaṁ tasmai sadā sarvātithivrataḥ ||
Noon, pinarangalan nang nararapat ng pinakadakila sa mga Brahmin ang dumating na Brahmin, at ipinagkaloob sa kanya ang matutuluyan; sapagkat siya’y laging nanunumpa sa paglilingkod sa lahat ng panauhin—itinuturing ang pagtanggap sa bisita bilang palagiang tungkulin.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights atithi-dharma: receiving a guest—especially a brāhmaṇa—with proper honor and providing shelter is a continual ethical vow, not an occasional courtesy.
A host, described as always devoted to serving guests, respectfully honors an arriving brāhmaṇa and then gives him a place to stay.