Saṃvaraṇa–Tapatī Vivāhaḥ (The Marriage of Saṃvaraṇa and Tapatī) — Mahābhārata, Ādi Parva 163
ततः स पुनरुद्यम्य वृक्षान् बहुविधान् बली । प्राहिणोद् भीमसेनाय तस्मै भीमश्न पाण्डव:,तब उस बलवान् निशाचरने पुनः बहुत-से वृक्षोंको उखाड़ा और भीमसेनपर चला दिया। पाण्डुनन्दन भीमने भी उसपर अनेक वृक्षोंद्वारा प्रहार किया
tataḥ sa punar udyamya vṛkṣān bahuvidhān balī | prāhiṇod bhīmasenāya tasmai bhīmaśna pāṇḍavaḥ ||
Pagkaraan, ang makapangyarihang manlalakbay ng gabi ay muling bumunot ng sari-saring puno at inihagis ang mga iyon kay Bhīmasena. Ngunit si Bhīma, anak ni Pāṇḍu na tanyag bilang lumalamon sa mga kaaway, ay gumanti rin, hinampas siya ng maraming puno.
वैशम्पायन उवाच
When confronted by violent aggression, steadfast courage and the duty to protect one’s own can require firm resistance; strength is shown not merely in attack but in resolute defense against adharma.
A powerful niśācara (rākṣasa) uproots and hurls various trees at Bhīma; Bhīma retaliates in kind, striking him with many trees as the fight intensifies.