Droṇotpattiḥ, Astralābhaḥ, Drupada-vairasya bījaṃ ca
The Birth of Droṇa, Acquisition of Weapons, and the Seed of Enmity with Drupada
ततः कुन्ती समीक्ष्यैनां विस्मिता रूपसम्पदा । उवाच मधुरं वाक्यं सान्त्वपूर्वमिदं शनै:,तदनन्तर कुन्तीने उसकी रूप-सम्पत्तिसे चकित हो उसकी ओर देखकर उसे सान्त्वना देते हुए मधुर वाणीमें इस प्रकार धीरे-धीरे पूछा--“देवकन्याओंकी-सी कान्तिवाली सुन्दरी! तुम कौन हो और किसकी कन्या हो? तुम किस कामसे यहाँ आयी हो और कहाँसे तुम्हारा शुभागमन हुआ है?
tataḥ kuntī samīkṣyaināṃ vismitā rūpasampadā | uvāca madhuraṃ vākyaṃ sāntvapūrvam idaṃ śanaiḥ ||
Pagkaraan, sinipat ni Kuntī ang babae at namangha sa ganap na kagandahan nito. Sa matamis at mahinahong pananalita—na may paunang pag-aliw—dahan-dahan niya itong tinanong: upang malaman kung sino siya, kaninong anak siya, at sa anong layunin siya naparito. Ipinakikita ng sandaling ito ang pagkamagalang ni Kuntī ayon sa dharma: kahit may alinlangan, tumugon siya nang may habag at maingat na pagtatanong, hindi sa hinala o kabagsikan ng salita.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights a dharmic response to the unknown: approach others with reassurance, gentle speech, and careful inquiry. Ethical conduct begins with restraint and compassion, even when one is surprised or uncertain.
Vaiśampāyana narrates that Kuntī, struck by the woman’s extraordinary beauty, looks at her closely and then speaks sweetly and consolingly, beginning to ask who she is and why she has come.