Hiḍimbā’s Account and the Bhīma–Hiḍimba Engagement (आदि पर्व, अध्याय १४२)
तस्य पुत्रो यथा पाण्डुस्तथा धर्मपरायण: । गुणवॉल्लोकविख्यात: पौरवाणां सुसम्मत:,उनके पुत्र युधिष्ठिर भी वैसे ही धर्मपरायण हैं, जैसे स्वयं पाण्डु थे। वे उत्तम गुणोंसे सम्पन्न, सम्पूर्ण जगत्में विख्यात तथा पूरुवंशियोंके अत्यन्त प्रिय हैं
tasya putro yathā pāṇḍus tathā dharmaparāyaṇaḥ | guṇavāl lokavikhyātaḥ pauravāṇāṃ susammataḥ ||
Sinabi ni Vaiśaṃpāyana: “Ang kanyang anak din—gaya ni Pāṇḍu mismo—ay matatag na nakatuon sa dharma. Taglay ang mararangal na katangian, bantog sa buong daigdig, at lubos na iginagalang ng mga inapo ni Pūru.”
वैशम्पायन उवाच
True nobility in a ruler is measured by devotion to dharma and cultivated virtues; such character naturally earns broad renown and the trust of one’s lineage and society.
The narrator Vaiśaṃpāyana is describing Yudhiṣṭhira, emphasizing that he resembles his father Pāṇḍu in righteousness, is famous for his virtues, and is highly esteemed among the Pauravas.