Ādi-parva Adhyāya 141: Bhīma–Hiḍimba Confrontation and Protective Discourse
तेषामिज्धितभावज्ञो विदुरस्तत्त्वदर्शिवान् । आकारेण च त॑ मन्त्र बुबुधे दुष्टचेतसाम्,तत्वज्ञानी विदुर उनकी चेष्टाओंसे उनके मनका भाव समझ गये और उनकी आकृतिसे ही उन दुष्टोंकी गुप्त मन्त्रणाका भी उन्होंने पता लगा लिया
teṣām iddhita-bhāva-jño viduras tattva-darśivān | ākāreṇa ca taṃ mantraṃ bubudhe duṣṭa-cetasām ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Si Vidura, na matalas sa pag-unawa sa mga layuning sumibol sa kanilang kalooban at may tunay na pananaw, ay naunawaan—mula lamang sa kanilang panlabas na anyo at kilos—ang lihim na payuhan ng mga taong may masamang isip. Sa pagbasa sa asal at anyo ng mukha, nakita niya ang nakatagong balak na umuusbong sa ilalim ng kanilang mga salita.
वैशम्पायन उवाच
Ethically, the verse highlights the value of sattvic discernment in public life: a truth-seeing person can recognize harmful intentions not only from speech but from conduct and demeanor, and such vigilance is essential for protecting dharma in governance.
In the Kuru court context, certain wicked-minded persons are engaged in secret consultation. Vidura, renowned for insight and integrity, perceives their hidden plan simply by observing their outward signs and behavior.