Hiḍimba’s Approach and Hiḍimbā’s Warning to Bhīmasena (हिडिम्बागमनम् / हिडिम्बा-भयवचनम्)
अग्निं स्तोकमिवात्मानं संधुक्षयति यो नर: । स वर्धमानो ग्रसते महान्तमपि संचयम्,जो मनुष्य थोड़ी-सी अग्निकी भाँति अपने-आपको (सहायक सामग्रियोंद्वारा धीरे-धीरे) प्रज्वलित या समृद्ध करता रहता है, वह एक दिन बहुत बड़ा होकर शत्रुरूपी ईंधनकी बहुत बड़ी राशिको भी अपना ग्रास बना लेता है
agniṁ stokam ivātmānaṁ sandhukṣayati yo naraḥ | sa vardhamāno grasate mahāntam api sañcayam ||
Gaya ng munting apoy na dahan-dahang pinasisiklab, ang taong unti-unting nagtitipon ng lakas at yaman ay lalaki sa paglipas ng panahon hanggang kaya niyang lamunin maging ang napakalaking naipon—mapapanaig sa malalaking imbakan ng kaaway na parang panggatong na nilalamon ng apoy. Ang payo’y humihimok sa matiising, paunti-unting pagpapalakas ng sarili hanggang maging kayang daigin ang higit na malakas.
कणिक उवाच
Incremental strengthening—like slowly kindling a small fire—leads to decisive power: steady self-improvement and resource-building can eventually overwhelm even a much larger opposing stock of strength.
Kaṇika is giving political-ethical counsel in the Adi Parva, using the metaphor of a small fire that, once properly kindled and grown, can consume a large heap—illustrating how a person (or ruler) should build capacity gradually to defeat stronger rivals.