Shloka 25
भीमस्य जलान्वेषणं तथा वनविश्रान्तिः
Bhīma’s Search for Water and the Forest Halt
द्रवन्ति सम नदन्ति सम क्रोशन्त: पाण्डवान् प्रति । (पाञज्चालशरभिन्नाड़ो भयमासाद्य वै वृष: । कर्णो रथादवप्लुत्य पलायनपरो5 भवत् ।।
vaiśaṃpāyana uvāca | dravanti sma nadanti sma krośantaḥ pāṇḍavān prati | (pāñcālaśarabhinnāṅgo bhayam āsādya vai vṛṣaḥ | karṇo rathād avaplutya palāyanaparo 'bhavat ||) pāṇḍavās tu svanaṃ śrutvā ārtānāṃ lomaharṣaṇam |
Wika ni Vaiśampāyana: Sila’y tumatakas, humahagulhol at sumisigaw habang tumatakbo patungo sa mga Pāṇḍava. Si Karṇa—na ang katawan ay pira-pirasong sugatan sa mga palaso ng mga Pāñcāla—ay sinakmal ng takot; lumundag siya mula sa kanyang karwahe at nagtuon na lamang sa pagtakas. Nang marinig ng mga Pāṇḍava ang nakapanlulumong sigaw na nagpapangatog ng balahibo ng mga sugatan at nagdurusa, agad silang kumilos.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even renowned warriors can be overtaken by fear when circumstances turn dire; the verse highlights the human cost of war through the cries of the wounded and the moral pressure such suffering places on leaders and fighters.
In the midst of a fierce clash, troops run toward the Pāṇḍavas crying out; Karṇa, badly wounded by Pāñcāla arrows, jumps from his chariot and flees. The Pāṇḍavas hear the terrifying lament of the afflicted and prepare to act.