Ādi-parva Adhyāya 132 — Duryodhana’s Instructions to Purocana at Vāraṇāvata
Lākṣāgṛha Planning
परया श्रद्धयोपेतो योगेन परमेण च । विमोक्षादानसंधाने लघुत्वं परमाप सः
parayā śraddhayopeto yogena parameṇa ca | vimokṣa-dāna-sandhāne laghutvaṃ param āpa saḥ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Taglay ang pinakamataas na pananampalataya at pinatatag ng sukdulang disiplin sa pagsasanay, nakamit niya ang pambihirang bilis sa sining ng pagpapakawala ng palaso, pagbawi nito, at pagtutok nang tumpak sa puntirya—ipinakikitang ang taimtim na paggalang sa guro at mahigpit na pagsasanay ay humuhubog sa galing hanggang sa ganap na pagkamaster.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights that supreme faith (śraddhā)—especially in one’s teacher and training—combined with disciplined practice (yoga) produces excellence: agility and precision arise not merely from talent but from reverent commitment and sustained effort.
Vaiśampāyana describes a student/warrior’s progress in archery: through intense practice and strong faith, he becomes remarkably swift and adept at releasing arrows, retrieving/returning them in training, and accurately aiming and fixing them on the target.