Shloka 14
Ādi-parva Adhyāya 132 — Duryodhana’s Instructions to Purocana at Vāraṇāvata
Lākṣāgṛha Planning
तुल्येष्वस्त्रप्रयोगेषु लाघवे सौष्ठवेषु च । सर्वेषामेव शिष्याणां बभूवाभ्यधिको<र्जुन:
tulyeṣv astraprayogeṣu lāghave sauṣṭhaveṣu ca | sarveṣām eva śiṣyāṇāṁ babhūvābhyadhiko 'rjunaḥ pāṇḍunandanaḥ ||
Wika ni Vaiśampāyana: Sa paggamit ng mga sandata—kapag magkakatulad ang mga pagsubok—maging sa bilis at sa pino ng galaw, si Arjuna, anak ni Pāṇḍu, ay napatunayang nakahihigit sa lahat ng mag-aaral. Sa walang tigil na pagsasanay at matinding pagnanais na maunawaan ang agham ng sandata, umangat siya sa kanyang mga kasabayan, hanggang maging karapat-dapat na makipantay maging sa kanyang guro.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True excellence arises from sustained practice, focused curiosity for learning, and refined execution; superiority in skill is portrayed as merit-based rather than merely inherited.
Vaiśampāyana reports that during weapons training, Arjuna outperformed all other disciples in equal trials—especially in agility and finesse—establishing himself as the foremost student.