Vāraṇāvata-prasaṃsā and the Pāṇḍavas’ Departure (वरणावत-प्रशंसा तथा पाण्डव-प्रयाणम्)
न हि रज्ञामुदीर्णानामेवम्भूतैर्नरै: क्वचित् । सख्यं भवति मन्दात्मन् श्रिया हीनैर्धनच्युतै:,ओ मूढ़! बड़े-बड़े राजाओंकी तुम्हारे-जैसे श्रीहीन और निर्धन मनुष्योंके साथ कभी मित्रता नहीं होती
na hi rājñām udīrṇānām evambhūtair naraiḥ kvacit | sakhyaṃ bhavati mandātman śriyā hīnair dhanacyutaiḥ ||
Ang mga haring makapangyarihan at dakila ay hindi kailanman nakikipagkaibigan sa mga taong gaya mo—o mapurol ang isip—na salat sa biyaya at nalugmok sa pagkawala ng yaman.
हुपद उवाच