पाण्डोः श्राद्धं, सत्यवत्याः वनगमनम्, बाल्यस्पर्धा च
Pāṇḍu’s Śrāddha, Satyavatī’s Withdrawal, and Childhood Rivalry
राजपुत्रस्तु कौरव्य पाण्डुमूलफलाशन: । जगाम सह पत्नीभ्यां ततो नागशतं गिरिम्,जनमेजय! राजकुमार पाण्डु फल-मूलका आहार करते हुए अपनी दोनों पत्नियोंके साथ वहाँसे नागशत नामक पर्वतपर चले गये
rājaputrastu kauravya pāṇḍu-mūla-phalāśanaḥ | jagāma saha patnībhyāṃ tato nāgaśataṃ girim, janamejaya ||
Sinabi ni Vaiśaṃpāyana: “O supling ng mga Kuru, O Janamejaya, si Haring Pāṇḍu—na nabubuhay sa mga ugat at bunga—ay umalis mula roon kasama ang kanyang dalawang asawa at nagtungo sa bundok na tinatawag na Nāgaśata.”
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights restraint and simplicity: even a royal person can adopt an austere, non-indulgent way of life, implying that dharma may require stepping away from power and embracing self-control.
Vaiśampāyana tells Janamejaya that Pāṇḍu, living on roots and fruits, leaves his current place and travels with his two wives to a mountain named Nāgaśata.